هنر گوتیک

هنر گوتيک در نيمه دوم قرن 12 ميلادي پا گرفت و تا نيمه قرن 15 ميلادي ادامه يافت. در همه کشورهاي اروپايي در آغاز، شيوه نويني از معماري کليسايي که از آميخته شدن عناصر رومي وار با هلالي تيزه دار اسلامي بود به وجود آمد. يکي از سبک‌ها و دوره‌هاي تاريخي معماري است. اين سبک يک سبک مذهبي بوده که همواره در خدمت کليسا بوده است.

آغاز پيدايش هيچ يک از شيوه‌هاي معماري را به دقت شيوه گوتيک نمي‌توان تعيين کرد. هنر معماري گوتيک در ميان سال هاي( 1137و 1144 ميلادي) در جريان بازسازي کليساي سنت دنيس فرانسه پا به عرصه وجود گذاشت و تا اواسط قرن شانزدهم ميلادي در اروپا معمول بود. هنر گوتيک در ميان دو دوره رمانسک و رنسانس واقع شده است و تا قبل از دوره مدرن گوتيک به عنوان يک صفت منفي به کار مي‌رفت فيلاريته از آن به عنوان هنر فلاکت زده ياد مي‌کند.  نخستين اثر معماري گوتيک کليساي دورام در انگلستان مي باشد . معماري گوتيک، معماري 100 درصد تکنيکي است و فن بالايي را مي طلبد. در اين سبک نقش استاتيک در ساخت بنا ها بسيار مهم بوده است.

حاميان اين سبک، کليساها را براي نشان دادن به جهانيان با ارتفاع بسيار زياد مي ساختند و در انتهاي اين کليسا ها برج هاي نوک تيزي مي ساختند تا مرتفع تر نشان داده شوند. از ويژگي هاي ديگر آن گرايش به قرينه سازي است. يکي ديگر از خصوصيات اين سبک استفاده از پنجره هايي در سطح هاي سنگي و داراي شيشه هاي رنگي به اندازه هاي بزرگ و بلند بر روي نماي اصلي مي باشد. در اين سبک استفاده از سطوح قوسي و گنبدي و ستون هاي مرکب به اهميت نما مي افزود معماري گوتيک بر مبناي چليپا شکل قرار داشت . دوره ي گوتيک در فرهنگ جهان دوران استيلاي مذهب، و بالاخص کليسا، بر جوامع بوده. نوع ارتباطات در آن دوران به صورت عمودي تعريف مي شده است. بدين معنا که تمام ابعاد و جنبه هاي زندگي در جهت خداوند و براي خداوند تعريف مي شده. علاوه بر معماري، سبك گوتيك در مجمسه سازي، موسيقي و ادبيات افسانه‌اي نيز حضور داشته است. كلا در اين سبك، جهان غيرقابل شناخت، راز آلود، عجيب و پر از غرايب ديده مي شود. واز همه مهم تر نوعي بدبيني در تمام شئون آن نهفته است. اين سبك در موسيقي هنوز ادامه دارد. اين الگو در معماري آن دوران خود را به صورت فلش هاي رو به بالا (به سمت خداوند)نشان داده است. دوره ي گوتيک با ظهور اومانيسم پايان يافت.