هنگامی که وارد یک شهر می‌شوید، در نگاه اول چه می‌بینید؟ ساختمان‌ ها؟ راه ‌ها؟ پل‌ ها؟ فرودگاه و پایانه‌ های مسافربری؟ همه این ها و هر‌آنچه که مربوط به عمران و نوسازی می‌شود، در حیطه فعالیت یک مهندس عمران قرار دارد. به عبارت دیگر مهندسی عمران بیانگر کاربرد علم در ایجاد سازندگی و عمران کشور است؛ یعنی هر چیزی‌ که‌ به‌ آبادی‌ یک‌ کشور باز می‌گردد، مانند سد، فرودگاه‌، جاده‌، برج‌، تونل‌، دکل ‌های‌ مخابرات‌، ساختمان‌ های‌ مقاوم‌ در مقابل‌ زلزله‌، سیل‌ و آتش‌، نیروگاه‌ های‌ برق‌ و مصالح‌ سبک‌، ارزان‌ و با کیفیت‌ مناسب‌ برای‌ ساخت‌ و ساز، در حیطه‌ کار مهندس‌ عمران‌ قرار می ‌گیرد. زیرا در تمام‌ زمینه‌ های‌ عمرانی‌ در آغاز به‌ یک‌ مهندس‌ کارآمد نیاز داریم‌ تا علاوه‌ بر رعایت‌ جنبه ‌های‌ فنی‌ و اجرایی‌، اقتصادی‌ نیز عمل‌ کند. چون‌ اقتصادی‌ بودن‌ یک‌ اصل‌ در مهندسی‌ عمران‌ است‌. این‌ رشته‌ در سطح‌ کارشناسی‌ دارای‌ دو گرایش‌ عمران‌ ـ عمران‌ و عمران‌ ـ نقشه ‌برداری‌ است‌.

گرایش‌ عمران‌ ـ عمران (مهندس عمران)
دانشجوی‌ مهندسی‌ عمران‌ ـ عمران‌ مسائل‌ مربوط‌ به‌ سازه‌، خاک‌ و پی‌، راه‌ و ترابری‌ و هیدرولیک‌ را مطالعه‌ می‌کند؛ یعنی‌ از یک‌ سو به‌ طراحی‌ و نحوه‌ ساخت‌ اسکلت‌ ساختمان ‌ها و سایر بناهای‌ فنی‌ مثل‌ پل‌، فرودگاه‌ و تونل‌ پرداخته‌ و از سوی‌ دیگر به‌ مطالعه‌ رفتار زمین‌ بناهای‌ فنی‌ می‌پردازد تا براساس‌ نوع‌ خاک‌ زمین‌ مورد نظر، شکل‌ و شالوده‌ سازه‌ای‌ را که‌ قرار است‌ ساخته‌ شود، طراحی‌ کند. همچنین‌ مهندس‌ گرایش‌ عمران‌ به‌ برنامه ‌ریزی‌ حمل‌ و نقل‌ بین‌ شهری‌ و درون‌ شهری‌، طراحی‌ راه‌ ها از نظر هندسی‌، زیرسازی‌ و روسازی‌ پرداخته‌ و اطلاعات‌ عمومی‌ خوبی‌ نیز در مورد هیدرولیک‌ به‌ دست‌ می‌آورد